Answer
What does Gurbani say about amrit vela?
In short
Japji Sahib names the hour and, in the same line, what belongs in it. The fullest account is Guru Ram Das Ji's on Ang 305, which sets out the whole morning in order and then keeps going into the rest of the day, which is the part usually left out. Gurbani is also clear that the hour is not magic. Verses elsewhere ask for remembrance through the whole day and night, and the strongest lines are about being awake rather than about being up early.
The hour is named once, in Japji Sahib, and the naming is inseparable from the instruction.
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ ਸਚੁ ਨਾਉ ਵਡਿਆਈ ਵੀਚਾਰੁ ॥
a(n)mirat velaa sach naau vaddiaaiee veechaar
In the Amrit Vaylaa, the ambrosial hours before dawn, chant the True Name, and contemplate His Glorious Greatness.
Amrit vela, and then immediately what is to happen in it: the True Name, and reflection on His greatness. The line does not ask anyone to be awake. It asks for something to be done, and gives the time when it is best done.
The fullest treatment is Guru Ram Das Ji's, and it deserves reading in sequence because the sequence is the argument.
ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਜੋ ਸਿਖੁ ਅਖਾਏ ਸੁ ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥
gur satigur kaa jo sikh akhaae su bhalake uTh har naam dhiaavai
One who calls himself a Sikh of the Guru, the True Guru, shall rise in the early morning hours and meditate on the Lord's Name.
That is the definition, and note what it makes the test of being a Sikh. Then the steps:
ਉਦਮੁ ਕਰੇ ਭਲਕੇ ਪਰਭਾਤੀ ਇਸਨਾਨੁ ਕਰੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਨਾਵੈ ॥
audham kare bhalake parabhaatee isanaan kare a(n)mirat sar naavai
Upon arising early in the morning, he is to bathe, and cleanse himself in the pool of nectar.
Effort first, then bathing, then the pool of nectar, which is Naam and not water. And then the part that is most often left off:
ਫਿਰਿ ਚੜੈ ਦਿਵਸੁ ਗੁਰਬਾਣੀ ਗਾਵੈ ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥
fir chaRai dhivas gurbaanee gaavai bahadhiaa uThadhiaa har naam dhiaavai
Then, at the rising of the sun, he is to sing Gurbani; whether sitting down or standing up, he is to meditate on the Lord's Name.
At the rising of the sun, sing Gurbani, and whether sitting or standing, meditate. The morning is not the whole of it. The morning is where it starts, and the rest of the day carries it.
Other verses make the same point by widening the frame. Guru Arjan Dev Ji writes ਝਾਲਾਘੇ ਉਠਿ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਨਿਸਿ ਬਾਸੁਰ ਆਰਾਧਿ
Ang 255, where early rising and night and day sit in one line, and Guru Nanak Dev Ji joins the hour to the Shabad and to letting go: ਨਾਉ ਪ੍ਰਭਾਤੈ ਸਬਦਿ ਧਿਆਈਐ ਛੋਡਹੁ ਦੁਨੀ ਪਰੀਤਾ
Ang 1330. Elsewhere he speaks of those who receive the call in the last hours of the night: ਪਿਛਹੁ ਰਾਤੀ ਸਦੜਾ ਨਾਮੁ ਖਸਮ ਕਾ ਲੇਹਿ
Ang 989, and Guru Ram Das Ji calls that watch fruitful for the devotee: ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਸਫਲਿਓੁ ਰੈਣਿ ਭਗਤਾ ਦੀ ॥੪॥੧॥੩
Ang 77.
It is worth being clear about what is not being claimed. Nothing here says the hour has power of its own. Guru Amar Daas Ji's line about the devoted is about wakefulness rather than a clock: ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਹਿ ਨਾ ਸਵਹਿ ਜਾਗਤ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ
Ang 515, and Guru Nanak Dev Ji makes it explicit: ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਗਿ ਰਹੇ ਦਿਨ ਰਾਤੀ
Ang 1024. Awake day and night.
So amrit vela is a practical judgement rather than a rule about time. It is the quietest part of the day, before anyone wants anything from you, and Gurbani gives it to the one thing it thinks the day should be built around.
Panktis cited
-
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ ਸਚੁ ਨਾਉ ਵਡਿਆਈ ਵੀਚਾਰੁ ॥
In the Amrit Vaylaa, the ambrosial hours before dawn, chant the True Name, and contemplate His Glorious Greatness.
Guru Nanak Dev Ji · Ang 2
-
ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਜੋ ਸਿਖੁ ਅਖਾਏ ਸੁ ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥
One who calls himself a Sikh of the Guru, the True Guru, shall rise in the early morning hours and meditate on the Lord's Name.
Guru Raam Daas Ji · Ang 305
-
ਉਦਮੁ ਕਰੇ ਭਲਕੇ ਪਰਭਾਤੀ ਇਸਨਾਨੁ ਕਰੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਨਾਵੈ ॥
Upon arising early in the morning, he is to bathe, and cleanse himself in the pool of nectar.
Guru Raam Daas Ji · Ang 305
-
ਫਿਰਿ ਚੜੈ ਦਿਵਸੁ ਗੁਰਬਾਣੀ ਗਾਵੈ ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥
Then, at the rising of the sun, he is to sing Gurbani; whether sitting down or standing up, he is to meditate on the Lord's Name.
Guru Raam Daas Ji · Ang 305
-
ਝਾਲਾਘੇ ਉਠਿ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਨਿਸਿ ਬਾਸੁਰ ਆਰਾਧਿ ॥
Rise early in the morning, and chant the Naam; worship and adore the Lord, night and day.
Guru Arjan Dev Ji · Ang 255
-
ਨਾਉ ਪ੍ਰਭਾਤੈ ਸਬਦਿ ਧਿਆਈਐ ਛੋਡਹੁ ਦੁਨੀ ਪਰੀਤਾ ॥
Meditate on the Name, and the Word of the Shabad, in the early hours before dawn; leave your worldly entanglements behind.
Guru Nanak Dev Ji · Ang 1330
-
ਪਿਛਹੁ ਰਾਤੀ ਸਦੜਾ ਨਾਮੁ ਖਸਮ ਕਾ ਲੇਹਿ ॥
Those who receive the call in the last hours of the night, chant the Name of their Lord and Master.
Guru Nanak Dev Ji · Ang 989
-
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਸਫਲਿਓੁ ਰੈਣਿ ਭਗਤਾ ਦੀ ॥੪॥੧॥੩॥
Says Nanak, O mortal, in the fourth watch of the night, the life-night of the devotee is fruitful. ||4||1||3||
Guru Raam Daas Ji · Ang 77
-
ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਹਿ ਨਾ ਸਵਹਿ ਜਾਗਤ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ ॥
Night and day, they remain awake, and do not sleep; in wakefulness, the night of their lives passes.
Guru Amar Daas Ji · Ang 515
-
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਗਿ ਰਹੇ ਦਿਨ ਰਾਤੀ ॥
The Gurmukhs remain awake and aware, day and night.
Guru Nanak Dev Ji · Ang 1024
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਬਾਰੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਕੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ?
ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ
ਜਪੁਜੀ ਸਾਹਿਬ ਵੇਲਾ ਵੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਤੇ ਓਸੇ ਪੰਕਤੀ ਵਿਚ ਏਹ ਵੀ ਕਿ ਓਸ ਵੇਲੇ ਕਰਨਾ ਕੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਰਾ ਵੇਰਵਾ ਅੰਗ ੩੦੫ ਉੱਤੇ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੀ ਸਵੇਰ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਗੱਲ ਸਾਰੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਏਹੀ ਹਿੱਸਾ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਣੀ ਏਹ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਵੇਲੇ ਵਿਚ ਆਪ ਕੋਈ ਜਾਦੂ ਨਹੀਂ।
ਵੇਲੇ ਦਾ ਨਾਂ ਇੱਕੋ ਵਾਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਪੁਜੀ ਸਾਹਿਬ ਵਿਚ, ਤੇ ਨਾਂ ਲੈਣਾ ਤੇ ਹੁਕਮ ਦੇਣਾ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ ਸਚੁ ਨਾਉ ਵਡਿਆਈ ਵੀਚਾਰੁ ॥
a(n)mirat velaa sach naau vaddiaaiee veechaar
ਪੂਰਨ ਖਿੜਾਉ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇ (ਭਾਵ, ਪ੍ਰਭਾਤ ਵੇਲਾ ਹੋਵੇ), ਨਾਮ (ਸਿਮਰੀਏ) ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰੀਏ ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ, ਤੇ ਓਸੇ ਸਾਹ ਵਿਚ ਏਹ ਵੀ ਕਿ ਓਸ ਵੇਲੇ ਕੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਸਚੁ ਨਾਉ ਤੇ ਓਹਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦਾ ਵੀਚਾਰ। ਪੰਕਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਗਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੀ। ਓਹ ਕੰਮ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਨਾਲ ਓਹ ਵੇਲਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਓਹ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਗੱਲ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਏਹ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਰਤੀਬ ਹੀ ਦਲੀਲ ਹੈ।
ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਜੋ ਸਿਖੁ ਅਖਾਏ ਸੁ ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥
gur satigur kaa jo sikh akhaae su bhalake uTh har naam dhiaavai
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦਾ (ਸੱਚਾ) ਸਿੱਖ ਅਖਵਾਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਸੱਚਾ ਸਿੱਖ ਆਖਦੇ ਹਨ) ਉਹ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਹਰਿ-ਨਾਮ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਏਹ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੇਖੋ ਕਿ ਸਿੱਖ ਹੋਣ ਦੀ ਪਰਖ ਕਿਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਕਦਮ:
ਉਦਮੁ ਕਰੇ ਭਲਕੇ ਪਰਭਾਤੀ ਇਸਨਾਨੁ ਕਰੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਨਾਵੈ ॥
audham kare bhalake parabhaatee isanaan kare a(n)mirat sar naavai
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਉੱਦਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਤੇ ਫਿਰ ਨਾਮ-ਰੂਪ) ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਟੁੱਭੀ ਲਾਉਂਦਾ ਹ
ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਦਮ, ਫਿਰ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਫਿਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰ, ਜਿਹੜਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ। ਤੇ ਫਿਰ ਓਹ ਹਿੱਸਾ ਜਿਹੜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:
ਫਿਰਿ ਚੜੈ ਦਿਵਸੁ ਗੁਰਬਾਣੀ ਗਾਵੈ ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥
fir chaRai dhivas gurbaanee gaavai bahadhiaa uThadhiaa har naam dhiaavai
ਫਿਰ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦਾ ਕੀਰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ (ਦਿਹਾੜੀ) ਬਹਿੰਦਿਆਂ ਉੱਠਦਿਆਂ (ਭਾਵ, ਕਾਰ-ਕਿਰਤ ਕਰਦਿਆਂ) ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ
ਦਿਨ ਚੜ੍ਹੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਗਾਵੇ, ਤੇ ਬਹਿੰਦਿਆਂ ਉੱਠਦਿਆਂ ਨਾਮ ਧਿਆਵੇ। ਸਵੇਰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਸਵੇਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ, ਤੇ ਬਾਕੀ ਦਿਨ ਓਹਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ।
ਹੋਰ ਪੰਕਤੀਆਂ ਏਹੀ ਗੱਲ ਘੇਰਾ ਵਧਾ ਕੇ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਝਾਲਾਘੇ ਉਠਿ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਨਿਸਿ ਬਾਸੁਰ ਆਰਾਧਿ
ਅੰਗ 255, ਜਿੱਥੇ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠਣਾ ਤੇ ਨਿਸ ਬਾਸੁਰ ਇੱਕੋ ਪੰਕਤੀ ਵਿਚ ਹਨ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਵੇਲੇ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦ ਤੇ ਛੱਡਣ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ: ਨਾਉ ਪ੍ਰਭਾਤੈ ਸਬਦਿ ਧਿਆਈਐ ਛੋਡਹੁ ਦੁਨੀ ਪਰੀਤਾ
ਅੰਗ 1330। ਹੋਰ ਥਾਂ ਓਹ ਓਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਤ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਹਿਰ ਸੱਦਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ: ਪਿਛਹੁ ਰਾਤੀ ਸਦੜਾ ਨਾਮੁ ਖਸਮ ਕਾ ਲੇਹਿ
ਅੰਗ 989, ਤੇ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਓਸ ਪਹਿਰ ਨੂੰ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਸਫਲ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਸਫਲਿਓੁ ਰੈਣਿ ਭਗਤਾ ਦੀ ॥੪॥੧॥੩
ਅੰਗ 77।
ਏਹ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਾਅਵਾ ਕੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ। ਕਿਤੇ ਏਹ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਵੇਲੇ ਵਿਚ ਆਪ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਪੰਕਤੀ ਘੜੀ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਜਾਗਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ: ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਹਿ ਨਾ ਸਵਹਿ ਜਾਗਤ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ
ਅੰਗ 515, ਤੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਏਹ ਸਾਫ਼ ਕਹਿ ਦਿੰਦੇ ਹਨ: ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਗਿ ਰਹੇ ਦਿਨ ਰਾਤੀ
ਅੰਗ 1024। ਦਿਨ ਰਾਤ ਜਾਗਦੇ।
ਸੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ ਵੇਲੇ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਕਾਨੂੰਨ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਮਲੀ ਸਿਆਣਪ ਹੈ। ਏਹ ਦਿਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਬਾਣੀ ਏਹ ਵੇਲਾ ਓਸ ਇੱਕੋ ਕੰਮ ਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਹਦੇ ਦੁਆਲੇ ਓਹਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ
-
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ ਸਚੁ ਨਾਉ ਵਡਿਆਈ ਵੀਚਾਰੁ ॥
ਪੂਰਨ ਖਿੜਾਉ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇ (ਭਾਵ, ਪ੍ਰਭਾਤ ਵੇਲਾ ਹੋਵੇ), ਨਾਮ (ਸਿਮਰੀਏ) ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰੀਏ ।
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ · ਅੰਗ 2
-
ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਜੋ ਸਿਖੁ ਅਖਾਏ ਸੁ ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦਾ (ਸੱਚਾ) ਸਿੱਖ ਅਖਵਾਂਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਸੱਚਾ ਸਿੱਖ ਆਖਦੇ ਹਨ) ਉਹ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਹਰਿ-ਨਾਮ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ · ਅੰਗ 305
-
ਉਦਮੁ ਕਰੇ ਭਲਕੇ ਪਰਭਾਤੀ ਇਸਨਾਨੁ ਕਰੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਨਾਵੈ ॥
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਉੱਦਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਤੇ ਫਿਰ ਨਾਮ-ਰੂਪ) ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਟੁੱਭੀ ਲਾਉਂਦਾ ਹ
ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ · ਅੰਗ 305
-
ਫਿਰਿ ਚੜੈ ਦਿਵਸੁ ਗੁਰਬਾਣੀ ਗਾਵੈ ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥
ਫਿਰ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦਾ ਕੀਰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ (ਦਿਹਾੜੀ) ਬਹਿੰਦਿਆਂ ਉੱਠਦਿਆਂ (ਭਾਵ, ਕਾਰ-ਕਿਰਤ ਕਰਦਿਆਂ) ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ
ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ · ਅੰਗ 305
-
ਝਾਲਾਘੇ ਉਠਿ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਨਿਸਿ ਬਾਸੁਰ ਆਰਾਧਿ ॥
ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਆਖ—ਹੇ ਭਾਈ!) ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਉੱਠ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪ (ਇਤਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ) ਦਿਨ ਰਾਤ (ਹਰ ਵੇਲੇ) ਯਾਦ ਕਰ ।
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ · ਅੰਗ 255
-
ਨਾਉ ਪ੍ਰਭਾਤੈ ਸਬਦਿ ਧਿਆਈਐ ਛੋਡਹੁ ਦੁਨੀ ਪਰੀਤਾ ॥
(ਹੇ ਭਾਈ!) ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਹੀ (ਉੱਠ ਕੇ) ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚ ਜੁੜ ਕੇ ਕਰਤਾਰ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, (ਹੇ ਭਾਈ!) ਮਾਇਆ ਦਾ ਮੋਹ ਤਿਆਗੋ (ਇਹ ਮੋਹ ਹੀ ਕਰਤਾਰ ਦੀ ਯਾਦ ਭੁਲਾਂਦਾ ਹੈ) ।
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ · ਅੰਗ 1330
-
ਪਿਛਹੁ ਰਾਤੀ ਸਦੜਾ ਨਾਮੁ ਖਸਮ ਕਾ ਲੇਹਿ ॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ (ਵਡ-ਭਾਗੀ) ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਆਪ ਪਿਆਰ-ਭਰਿਆ ਸੱਦਾ ਭੇਜਦਾ ਹੈ (ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ) ਉਹ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉੱਠ ਕੇ ਖਸਮ-ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ।
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ · ਅੰਗ 989
-
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਸਫਲਿਓੁ ਰੈਣਿ ਭਗਤਾ ਦੀ ॥੪॥੧॥੩॥
ਹੇ ਨਾਨਕ ! ਆਖ—ਜੇਹੜੇ ਪ੍ਰਾਣੀ (ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਰਾਤ ਦੇ) ਚੌਥੇ ਪਹਰ ਵਿਚ ਭੀ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ) ਭਗਤਾਂ ਦੀ (ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਾਰੀ) ਰਾਤ ਕਾਮਯਾਬ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ।੪।੧।੩।
ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ · ਅੰਗ 77
-
ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਹਿ ਨਾ ਸਵਹਿ ਜਾਗਤ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ ॥
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਰ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਰਸ ਚੱਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸੁਚੇਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ
ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ · ਅੰਗ 515
-
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਗਿ ਰਹੇ ਦਿਨ ਰਾਤੀ ॥
ਜੇਹੜੇ ਬੰਦੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਵਲੋਂ ਸੁਚੇਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ · ਅੰਗ 1024